Historia Anglii według Jane Austen – polskie tłumaczenie

Własną wizję Historii Anglii Jane Austen spisała w 1791 roku, gdy miała 15 lat. Tekst wchodził w skład 2 tomu Juweniliów, zbioru wczesnych prac pisarki, a zadedykowany był Cassandrze Austen, siostrze pisarki. Stosunek nastoletniej Jane do historii może oddawać opinia jej młodej i naiwnej bohaterki, Catherine Morland:

Historią prawdziwą, poważną historią nie potrafię się interesować. (...) Czytuję trochę z obowiązku, ale wszystko, co tam jest, albo mnie złości, albo nudzi. Kłótnie papieży i królów, wojny, zarazy na każdej stronicy, wszyscy mężczyźni nicponie i kobiet niemal wcale, to takie nużące. Często się zastanawiam, jak to jest, że to takie nudne, przecież to musi być w większości zmyślone. Te mowy, które wkładają bohaterom w usta, ich myśli i zamiary: przecież większość tego to na pewno dzieło wyobraźni, a właśnie wyobraźnia najbardziej mnie zachwyca w innych książkach. (Opactwo Northanger, r. 14)

Książką, dzięki której Jane Austen zapoznała się z historią swojego kraju, była Historia Anglii Olivera Goldsmitha. Od czasu publikacji w 1771 była jedną z najpopularniejszych książek o historii Anglii, wielokrotnie wznawianą jeszcze w XIX wieku. Rodzina Austenów posiadała 4-tomowe wydanie z 1771 roku, zawierające drzeworyty przedstawiające monarchów, które zostały pomalowane przez któreś dziecko z Austenów - rodzinny przekaz głosi, że przez samą Jane. Ilustracje te były prawdopodobnie inspiracją dla Cassandry, która stworzyła 13 portretów królów do dzieła swojej siostry.

Historia Goldsmitha, której pełny tytuł brzmiał: Historia Anglii od czasów najwcześniejszych do śmierci Jerzego II, z pewnością zainspirowała Jane Austen do napisania własnej wizji historii Anglii. Podobieństwa zaczynają się już przy tytule - jej nosi tytuł: Historia Anglii od czasów panowania Henryka IV do śmierci Karola I. Dalej pisarka kpiła z rzekomej bezstronności historyka, którą skomentowała jeszcze na marginesie 4-tomowego wydania należącego do jej rodziny: "Och, doktorze Goldsmith! Jesteś tak stronniczym historykiem jak ja!". Dlatego też własną historię opisała jako dzieło "stronniczego, uprzedzonego i niedouczonego historyka". Na samym końcu zaś ostrzegła, że "w tej historii niewiele będzie dat", prawdopodobnie wyładowując swoją złość na Goldsmitha, który w dużym stopniu pominął ten element w swoim dziele, według wyliczeń Jane podając 8 dat, które dokładnie spisała na wolnej karcie domowego egzemplarza I tomu.

W Historii 15-letnia Jane Austen konsekwentnie daje wyraz swoim poglądom i sympatiom, afiszuje się ze swoją niewiedzą i powołuje się na sztuki teatralne, powieści oraz opinie znajomych. Z całym tekstem można się zapoznać tutaj (Tłumaczenie i przypisy: Akaterine (administrator Miss Jane Austen), utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Polska)

Źródło

History of England « Austenonly

Zasoby

Komentarze

Hey there! I know this is kinda off topic however I'd figured I'd ask.

Would you be interested in exchanging links or maybe guest authoring a blog post
or vice-versa? My site discusses a lot of the same topics as yours and I feel we could
greatly benefit from each other. If you might be interested feel free to send me an e-mail.
I look forward to hearing from you! Wonderful blog by the
way!

Hi there, just became aware of your blog through Google, and found that it is truly informative.
I'm going to watch out for brussels. I'll appreciate if you continue this in future.

A lot of people will be benefited from your writing.
Cheers!

Strony

Dodaj komentarz