Historia Anglii według Jane Austen – polskie tłumaczenie

Własną wizję Historii Anglii Jane Austen spisała w 1791 roku, gdy miała 15 lat. Tekst wchodził w skład 2 tomu Juweniliów, zbioru wczesnych prac pisarki, a zadedykowany był Cassandrze Austen, siostrze pisarki. Stosunek nastoletniej Jane do historii może oddawać opinia jej młodej i naiwnej bohaterki, Catherine Morland:

Historią prawdziwą, poważną historią nie potrafię się interesować. (...) Czytuję trochę z obowiązku, ale wszystko, co tam jest, albo mnie złości, albo nudzi. Kłótnie papieży i królów, wojny, zarazy na każdej stronicy, wszyscy mężczyźni nicponie i kobiet niemal wcale, to takie nużące. Często się zastanawiam, jak to jest, że to takie nudne, przecież to musi być w większości zmyślone. Te mowy, które wkładają bohaterom w usta, ich myśli i zamiary: przecież większość tego to na pewno dzieło wyobraźni, a właśnie wyobraźnia najbardziej mnie zachwyca w innych książkach. (Opactwo Northanger, r. 14)

Książką, dzięki której Jane Austen zapoznała się z historią swojego kraju, była Historia Anglii Olivera Goldsmitha. Od czasu publikacji w 1771 była jedną z najpopularniejszych książek o historii Anglii, wielokrotnie wznawianą jeszcze w XIX wieku. Rodzina Austenów posiadała 4-tomowe wydanie z 1771 roku, zawierające drzeworyty przedstawiające monarchów, które zostały pomalowane przez któreś dziecko z Austenów - rodzinny przekaz głosi, że przez samą Jane. Ilustracje te były prawdopodobnie inspiracją dla Cassandry, która stworzyła 13 portretów królów do dzieła swojej siostry.

Historia Goldsmitha, której pełny tytuł brzmiał: Historia Anglii od czasów najwcześniejszych do śmierci Jerzego II, z pewnością zainspirowała Jane Austen do napisania własnej wizji historii Anglii. Podobieństwa zaczynają się już przy tytule - jej nosi tytuł: Historia Anglii od czasów panowania Henryka IV do śmierci Karola I. Dalej pisarka kpiła z rzekomej bezstronności historyka, którą skomentowała jeszcze na marginesie 4-tomowego wydania należącego do jej rodziny: "Och, doktorze Goldsmith! Jesteś tak stronniczym historykiem jak ja!". Dlatego też własną historię opisała jako dzieło "stronniczego, uprzedzonego i niedouczonego historyka". Na samym końcu zaś ostrzegła, że "w tej historii niewiele będzie dat", prawdopodobnie wyładowując swoją złość na Goldsmitha, który w dużym stopniu pominął ten element w swoim dziele, według wyliczeń Jane podając 8 dat, które dokładnie spisała na wolnej karcie domowego egzemplarza I tomu.

W Historii 15-letnia Jane Austen konsekwentnie daje wyraz swoim poglądom i sympatiom, afiszuje się ze swoją niewiedzą i powołuje się na sztuki teatralne, powieści oraz opinie znajomych. Z całym tekstem można się zapoznać tutaj (Tłumaczenie i przypisy: Akaterine (administrator Miss Jane Austen), utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Polska)

Źródło

History of England « Austenonly

Zasoby

Komentarze

I have been exploring for a little bit for any high-quality articles or blog posts in this sort of area
. Exploring in Yahoo I ultimately stumbled upon this web site.
Reading this information So i am satisfied to convey that I've an incredibly good uncanny feeling I discovered exactly
what I needed. I such a lot without a doubt will make
sure to don?t disregard this website and provides it a look on a constant basis.

Strony

Dodaj komentarz