Cytaty

Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu a bogatemu mężczyźnie brak do szczęścia tylko żony. (Duma i uprzedzenie, rozdział 1.)
Były ładne, odebrały wykształcenie w jednej z najlepszych prywatnych szkół w Londynie, posiadały majątek - dwadzieścia tysięcy funtów - oraz zwyczaj wydawania więcej niż powinny, lubiły też przebywać w towarzystwie ludzi z wyższych sfer. Dlatego miały wszelkie powody po temu, by myśleć dobrze o sobie, a źle o innych. (o siostrach pana Bingley'a) (Duma i uprzedzenie, rozdział 4.)

Lepiej by zrobiła, gdyby siedziała w domu (...) Może miała najżyczliwsze zamiary, ale w takim nieszczęściu najlepiej jest nie widywać sąsiadów. Nikt nam pomóc nie może, a współczucie jest nieznośne. Niech się cieszą z pewnej odległości i niech im to wystarczy. (Elizabeth Bennet)


(Duma i uprzedzenie, rozdział 47.)
Łatwo bym mu wybaczyła jego dumę, gdyby nie uraził mojej. (Elizabeth Bennet o panu Darcy'm) (Duma i uprzedzenie, rozdział 5.)
- Szczęście w małżeństwie to wyłącznie kwestia przypadku. Choćby przed ślubem poznali się na wylot i odkryli nie wiem ile podobieństw, wcale nie przesądza to o ich powodzeniu. Potem i tak ludzie zmieniają się na tyle żeby działać drugiemu na nerwy, lepiej więc wiedzieć jak najmniej o przywarach kogoś, z kim mamy spędzić resztę życia. (Charlotte Lucas) (Duma i uprzedzenie, rozdział 6.)
Jeśli kobieta, podobnie umiejętnie jak przed ludźmi, skrywa uczucie przed swym wybranym, może go stracić, a wtedy nędzną pociechą jest przekonanie, że świat również o niczym nie wiedział (Charlotte Lucas) (Duma i uprzedzenie, rozdział 6.)
Lepiej nie doszukiwać się słabych stron u mężczyzny, skoro ma się z nim spędzić całe życie. (Charlotte Lucas) (Duma i uprzedzenie, rozdział 6.)
Natura ludzka jest tak przychylnie nastrojona do tych, którzy znajdują się w niecodziennej sytuacji, że o młodej osobie, obojętne czy wychodzi za mąż, czy umiera, ludzie na pewno będą mówić dobrze. (Emma, rozdział 22.)
— Emmo — powiedziała pani Weston — tapety są gorsze, niż przypuszczałam. Patrz, jakie strasznie brudne miejscami, a boazeria bardziej pożółkła i zniszczona, niż sobie wyobrażałam.
— Jesteś zbyt wymagająca, najdroższa — upomniał ja mąż. — Co to ma za znaczenie? Nie będzie tego wcale widać przy sztucznym oświetleniu. W blasku świec wyda się równie czysta jak ściany w Randalls. Nikt z nas tego nie widzi, gdy się tu zbieramy na wieczory klubowe.
Tu panie wymieniły spojrzenia mówiące: „Mężczyźni nigdy nie rozróżniają, czy coś jest brudne, czy też czyste”, panowie zaś myśleli może: „Kobiety zawsze stwarzają sobie takie niedorzeczne i zbędne kłopoty”.
(Emma, rozdział 29.)

Nie mam wątpliwości, że się dorobi i z czasem stanie się bogatym człowiekiem, a to, że będzie nieoczytany i pospolity, nie powinno być naszym zmartwieniem. (Emma Woodhouse)


(Emma, rozdział 4.)

Kiedy piękną kobietę ogarnia obłęd, nie pozostaje jej nic innego jak tylko umrzeć; a kiedy zaczyna stawać się przykra dla otoczenia, jest to również wyjście godne polecenia, zaciera bowiem wszelkie ujemne sądy.


(Emma, rozdział 45.)

Mężczyzna nigdy nie zrozumie, że kobieta może odrzucić proponowane jej małżeństwo. Wszyscy mężczyźni myślą, że kobieta jest zawsze gotowa przyjąć każdego, kto się jej oświadczy. (Emma Woodhouse)


(Emma, rozdział 8.)
Jedna połowa ludzi na świecie nie potrafi zrozumieć, dlaczego coś drugiej połowie sprawia przyjemność. (Emma Woodhouse) (Emma, rozdział 9.)
Jej ojciec był wysoko urodzony, jako że był bliskim kuzynem lokaja księżnej - - . (Juwenilia, t. I, The Beautiful Cassandra)
Powinno być 8 krzeseł, a jest tylko 6. Jeżeli jednak Sir Arthur usiądzie na kolanach jaśnie pani, a mój brat na kolanach Sophy, sądzę, że bez problemu się zmieścimy. (Juwenilia, t. I, The Visit: a comedy in 2 acts)
Isabel znała świat. Spędziła dwa lata w jednej z najlepszych pensji dla dziewcząt w Londynie, przez dwa tygodnie bawiła w Bath i raz jadła kolację w Southampton. (Juwenilia, t. II, Love and Freindship)
Pistoletta: Tato, ile mil jesteśmy od Londynu?
Popgun: Moja dziewczynko, moje kochanie, ulubione z moich dzieci, która jesteś tak podobna do matki zmarłej dwa miesiące temu, z którą jechałem do miasta, by wziąć ślub w Strephon, której zamierzam zapisać cały mój majątek, zostało jeszcze siedem mil.
(Juwenilia, t. II, The First Act of a Comedy)
Wolę, gdy ludzie nie są zanadto mili - oszczędzają mi w ten sposób kłopotu darzenia ich wielką sympatią. (Listy, 24 grudnia 1798)

Przekazuję Ci radosną nowinę o naszym najmłodszym bratanku, z nadzieją, iż gdyby go kiedykolwiek mieli powiesić, uczynią to, gdy my już będziemy za stare, aby się tym przejąć. (do Cassandry)


(Listy, 25 kwietnia 1811)

Spodziewam się, iż wiele nieskrępowanych dysput z panią K. poświęcisz tej i innym sprawom rodzinnym. Oczerniaj wszystkich prócz mnie.


(Listy, 7 stycznia 1807)
Liczba majętnych mężczyzn na tym świecie nie dorównuje liczbie pięknych kobiet, które na nich zasługują. (Mansfield Park, rozdział 1.)

Były znakomicie kształcone we wszystkich dziedzinach z wyjątkiem charakteru. (o siostrach Bertram)


(Mansfield Park, rozdział 2.)

Każdy z nas ma w sobie przewodnika lepszego, niż jakikolwiek inny człowiek. (Fanny Price)


(Mansfield Park, rozdział 42.)
Otrzymały teoretyczną naukę religii, nigdy jednak nie żądano, by dawały jej świadectwo w codziennej praktyce. (o siostrach Bertram) (Mansfield Park, rozdział 48.)
(...) tylko mężczyzna bowiem jest świadom obojętności męskiej wobec sukni. Byłoby ogromnie przykro wielu damom, gdyby się dowiedziały, jak niewielki wpływ na uczucia mężczyzny ma wszystko, co w ich stroju nowe czy kosztowne. jak niewielkie ma znaczenie faktura muślinu, jak całkowicie są wyzbyci jakichkolwiek upodobań do kropek, gałązek czy adamaszku. Kobieta jest elegancka jedynie dla własnej satysfakcji. Żaden mężczyzna nie będzie jej za to goręcej wielbił, żadna kobieta bardziej jej za to nie polubi. (Opactwo Northanger, rozdział 10.)
Panno Morland, nikt nie może mieć wyższego mniemania o rozumie kobiet niż ja. W moim przekonaniu natura obdarzyła je tak bogato, że wystarczy im korzystać z połowy tych bogactw. (Henry Tilney) (Opactwo Northanger, rozdział 14.)
Korzyści, jakie daje pięknej dziewczynie przyrodzony brak rozumu, zostały już znakomicie opisane przez moją siostrzycę po piórze, i do tego, co na ten temat powiedziała, dodam tylko, aby oddać sprawiedliwość mężczyznom, że chociaż dla większej i mniej istotnej ich części głupota kobiety jest znakomitym tłem dla jej uroku osobistego, istnieje również spora część, zbyt rozsądna i zbyt wykształcona, by szukać w kobiecie czegokolwiek więcej nad nieuctwo. Katarzyna jednak nie była świadoma własnych zalet, nie wiedziała, że rozsądna dziewczyna z gorącym sercem i niewyrobionym umysłem musi zainteresować mądrego młodzieńca, chyba żeby się okoliczności przeciwko temu sprzysięgły. (Opactwo Northanger, rozdział 14.)
Każdy, czy to dżentelmen, czy dama, kto nie znajduje przyjemności w dobrej powieści, musi być nie do wytrzymania głupi. (Henry Tilney) (Opactwo Northanger, rozdział 14.)
Kobieta, która ma nieszczęście cokolwiek wiedzieć, powinna to najstaranniej ukryć. (Opactwo Northanger, Rozdział 14.)
„Och, tylko powieść!” - odpowiada młoda dama odkładając książkę z udaną obojętnością czy rumieńcem wstydu. (...) To tylko utwór, który świadczy o talentach umysłowych, utwór, gdzie dogłębna znajomość natury ludzkiej i celne ukazanie jej różnorakich odmian, polotu, żywego dowcipu i humoru, wszystko to przekazane jest światu w najwyborniejszym języku. (Opactwo Northanger, rozdział 5.)
- W mojej opinii dobre towarzystwo to towarzystwo ludzi mądrych i światłych, którzy mają o czym rozmawiać. To właśnie nazywam dobrym towarzystwem.
- Myli się pani – odpowiedział z lekkością – to nie jest dobre towarzystwo. To jest najlepsze towarzystwo. Na dobre towarzystwo składa się wyłącznie właściwe urodzenie, edukacja i maniery, przy czym wykształcenie nie jest warunkiem koniecznym. (Anne Eliot i Pan Eliot)
(Perswazje, rozdział 16.)
Zmuszona za młodu do rozwagi, z wiekiem dojrzała do romantyczności: to naturalne konsekwencje nienaturalnego początku. (Perswazje, rozdział 4.)
Panowie Musgrove mieli swoje karty, a także konie, psy i gazety, o których trzeba było porozmawiać, panie zaś skoncentrowały się na zagadnieniach związanych z prowadzeniem domu, życiem sąsiedzkim, modą, muzyką i tańcem. (Perswazje, rozdział 6.)
Gdy tylko dzieje się coś nieprzyjemnego, każdy mężczyzna znajdzie sposób, by się wykręcić. (Perswazje, rozdział 7.)
Kiedy panie wyszły po obiedzie do salonu, ubóstwo [konwersacji] uwidoczniło się z całą jaskrawością, panowie bowiem urozmaicali w jakiś sposób konwersację takimi tematami, jak polityka, grodzenie pastwisk, ujeżdżanie koni - a tu nagle wszystko się urwało. Do chwili wniesienia kawy panie zajmował jeden tylko temat, a mianowicie porównanie wzrostu Harry'ego Dashwooda i drugiego syna lady Middleton, Williama, chłopcy bowiem byli w tym samym wieku. (Rozważna i romantyczna, rozdział 34.)
Lady Middleton zabrała z sobą przezornie najstarsze dziecko, ładnego sześcioletniego chłopczyka (...) Podczas każdej oficjalnej wizyty powinno być obecne dziecko jako zapasowy temat rozmowy. (Rozważna i romantyczna, rozdział 6.)
Panny Dashwood były młode, ładne i naturalne. To wystarczyło, by powziął o nich najlepsze mniemanie, ładnej dziewczynie bowiem potrzeba tylko naturalności, by umysł jej był równie urzekający jak uroda. (o sir Johnie) (Rozważna i romantyczna, rozdział 7.)
Kobieca gospodarność może wiele zdziałać, ale nie jest w stanie zmienić małych dochodów w duże. (Emma Watson) (Watsonowie, rozdział 1.)